Troost
Geplaatst op

Labyrint

Op sommige momenten schieten gebeurtenissen je te binnen die een bepaalde indruk hebben achtergelaten. Dat kan van korter of langer geleden zijn, maar het overkomt je bijvoorbeeld als je iets meemaakt wat een vergelijkbare impact heeft- of lijkt op iets wat ooit bijzonder is gebleken.

Hoe spannend en onvergetelijk is het als je in een doolhof terechtkomt. Eerst is daar het nieuwe, onbekende, later het zoekende, het vragende of er nog een andere weg is om er weer uit te komen en weer later kun je je verdwaald, maar vooral verlaten voelen. Is er dan echt geen uitweg meer mogelijk?
Onlangs vertelde iemand over dergelijke doolhofgevoelens en –gedachten. Het had te maken met het nieuws over de ingreep die hij moest ondergaan. Er zou daardoor in zijn leven veel gaan veranderen. “Het voelde alsof ik geen kant meer op kon, dat ik als versuft en verdwaald,  als in een doolhof maar af moest wachten wat er ging gebeuren. Of er eindelijk nog iemand zou komen om me weer naar de ingang of uitgang te brengen. Maar dan merk je, hoe moeilijk ook, dat afwachten geen oplossing is”, vervolgde hij, “want het was een warboel, onduidelijk en een groot vraagteken welke kant het op zou gaan. Als door een wonder vergeleek ik mijn omstandigheden met een andere herinnering”,  ging hij verder. Het bleek zijn kennismaking ooit, met een labyrint. We verwarren een doolhof en labyrint  nog wel eens met elkaar, maar het bijzondere van een labyrint is dat je er juist niet in kunt verdwalen. Als je het pad volgt, dan kom je vanzelf bij de uitgang of beter gezegd op een punt waar je een nieuw gezichtspunt kunt innemen of waar je blik getrokken wordt naar een speciale plek.  “Het was een hele weg”, vertelde hij, “maar juist door stap voor stap de route te volgen, ervaarde ik houvast, voelde ik me gesterkt door hen die ook die weg door het labyrint moesten gaan. Wat het eindpunt me zou brengen, wist ik niet, maar  hoe gek het ook klinkt, ik was gewoon opgelucht van een doolhof in een labyrint terechtgekomen te zijn.” Van alleen gaan naar samen optrekken, van een dwaalspoor naar een beschermde route, van angst naar hoop, meer nog een hoopvol perspectief. 

Op diverse plaatsen zijn labyrinten te vinden. Sommige zijn aangelegd als onderdeel van een tuin, maar er zijn ook kerken met  een labyrint.  Bijvoorbeeld het labyrint in de kathedraal van Chartres in Frankrijk. Op vrijdag gaan de stoelen opzij en is het labyrint toegankelijk voor ieder die even behoefte heeft aan een moment van rust  en reflectie. Meegaand in de vormen, de weg van het labyrint volgend, kom je beetje bij beetje bij het middelpunt, de kern. In deze kathedraal biedt dat het uitzicht op een Christusbeeld. Voor hen bij wie dat niet bekend is of aansluit, zijn er genoeg andere kijkrichtingen beschikbaar om zo met nieuwe kracht je levensweg te vervolgen.

Van doolhof naar labyrint: Hoe en kleine verandering van denken een  groot verschil

Kunnen wij u helpen?

Er verandert wellicht veel in uw leven als u of uw naaste ziek is of opgenomen wordt. Het kan dan welkom zijn met iemand in gesprek te gaan. De geestelijk verzorgers van het Bravis ziekenhuis bieden u graag een luisterend oor. Samen met u zoeken we in gesprek of ritueel naar een begaanbare weg.