Troost
Geplaatst op

In het voorbijgaan

Zomaar een dag in het ziekenhuis. Je stapt of rolt er naar binnen, met afspraak of met spoed. Omdat het goed voor je is, omdat het verstandig is, of omdat het moet. Eerst langs de portier, de balie, de assistenten, de arts, vrijwilligers misschien. Dan weer andere hulpverleners, gevraagd of ongevraagd. Lange gangen, mensen die wachten, je aankijken of niet. Dan de lange tijd van wachten. Wachten op uitslagen, op antwoorden, op de tijd die voorbij gaat. De mensen die u ontmoet op uw tocht door het huis, zijn mensen die voorbijgaan. Die maar even deelnemen aan uw leven. Mensen die u op uw slechtst zien, als u niet meer weet waar u met uzelf heen moet. Mensen die u de weg wijzen als u verdwaalt. Of mensen die langs u heen kijken om hun eigen verdriet niet te hoeven zien. U heeft er niet om gevraagd, om al die mensen. U kreeg ze als vanzelf op het moment dat u ziek werd of vermoedde dat u ziek was. Mensen die voorbijgaan, voorbijgangers.

En omdat we in Nederland gewend zijn met veel, heel veel mensen op elkaar te leven, zien we de ander niet vaak echt goed. Stel je ook eens voor, dat je je zou moeten verdiepen in alle levensverhalen van ieder die je op een dag tegenkomt… Je zou er een dagtaak aan hebben. En toch… en toch zou de wereld er wel een stukje mooier van worden. Als we het voor elkaar krijgen zo nu en dan een voorbijganger echt te zien. Zoals u zelf ook gezien zou willen worden. Niet voor niets is de meest beroemde leefregel allertijden deze: ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt…. Letterlijk afkomstig uit de bijbel, en dan makkelijker te onthouden:

'Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen'. 

Dus: waarvan u wel wil dat het u overkomt, probeer dat ook voor een ander te doen. Om de lichtpuntjes in elkaars ogen weer te ontdekken. Dat laat zich in geen enkele gedragsregel voorschrijven. Niet in de protocollen van het ziekenhuis, niet in de regels voor gasten en patiënten. Niet in de voorwaarden of de kleine lettertjes. Wel in het hart van ieder mens, klaar om ontdekt te worden door de ander:

Vluchtig of voorbijgaand, diepgaand of heel even: sta soms even stil bij wie er aan uw bed komt, en verwonder u erover dat zoveel levens elkaar op zomaar een dag in het ziekenhuis elkaar kunnen kruisen. Met misschien wel grotere en positievere gevolgen dan we nu kunnen voorzien.


 

Kunnen wij u helpen?

Er verandert wellicht veel in uw leven als u of uw naaste ziek is of opgenomen wordt. Het kan dan welkom zijn met iemand in gesprek te gaan. De geestelijk verzorgers van het Bravis ziekenhuis bieden u graag een luisterend oor. Samen met u zoeken we in gesprek of ritueel naar een begaanbare weg.