Gedichten
Geplaatst op

Ik open mijn ogen

Ik open mijn ogen,

Een dag met vele vragen.

Ik voel met mijn hand, daar waar ik jou heb gedragen.

Ik open mijn ogen en voel een strak verband.

Ik kijk en zie een slang daar beneden beland.

De ongelijkheid is duidelijk te vernemen.

De pijn neemt toe, zelfs in extremen.

Ik druk op de knop, Fijn je bent er snel.

Met morfine red ik het wel!

Ik blijf kijken en voel de plek waar jij eens was.

Er komt een traan, ja nu pas.

Tranen had ik nog niet kunnen laten,

Waarom?

De ernst van de zaak heb ik nu pas in de gaten.

Ik ben verminkt,

ongelijk voor de rest van mijn leven.

Overleven? Ja dat is mijn streven!

© Angeliena Huis    www.angelienahuis.nl

 

Kunnen wij u helpen?

Er verandert wellicht veel in uw leven als u of uw naaste ziek is of opgenomen wordt. Het kan dan welkom zijn met iemand in gesprek te gaan. De geestelijk verzorgers van het Bravis ziekenhuis bieden u graag een luisterend oor. Samen met u zoeken we in gesprek of ritueel naar een begaanbare weg.