Hoop
Geplaatst op

De kracht van ogentaal

Jaren geleden, vrijdagmorgen, en zoals elke week was ik met m’n kleindochtertje op babyzwemmen. Nou ja, het ging natuurlijk niet om zwemmen, maar om het kind heerlijk te laten genieten van water, het element waarmee ze immers maandenlang vertrouwd was geweest. Eén spelletjes was even wennen, tenminste voor de (groot)ouders: het kind boven water houden en dan hup, helemaal kopje onder, en dan weer omhoog. Maar, verzekerde de begeleidster ons, het kind vindt dat alleen maar leuk; alle reflexen zijn daar nog helemaal op toegerust. Zo gebeurde het. Kopje-onder, en toen ze weer boven kwam, zocht ze even mijn blik – ‘je bent er nog?, dan is het goed!’ –  en ze schaterde het uit. Nog een keer, graag. Dat moment van ogen die elkaar ontmoeten, ik zal het nooit vergeten. De kracht van ogentaal…

In Bergen op Zoom was een opvang voor vluchtelingen georganiseerd. Een jonge vrouw ging er naar toe om te zien of ze kon helpen. Daar kwam ze een meisje, een kind haast nog, tegen. Op haar manier was ook zij kopje-onder gegaan. Ze keken elkaar aan. En ineens verdwenen alle politieke onmacht, maar ook alle bagger die op de sociale media worden gespuid, even naar de achtergrond. Want er waren alleen nog de ogen van dat meisje. Het verdriet, de wanhoop, de eenzaamheid die daaruit spraken… De jonge vrouw heeft er nachten slecht van geslapen. Dat moment van ogen die elkaar ontmoeten, ze zal het nooit vergeten. De kracht van ogentaal…

Kopje-onder gaan, wie zal het gevoel niet kennen? Kopje-onder in water, of ook kopje-onder in wat het leven je opdient. Dat kan een hoop vreugde en geluk opleveren, dat wil ik echt niet negeren!, maar voor anderen betekent het ook een portie verdriet, wanhoop en eenzaamheid. Wat kun je dan hopen op handen die je optillen, bóven het water uit. Wat kun je dan hopen op ogen die je aankijken. Ogen die kijken, maar die vooral ook zíen. Ogen die jóu zien. Die vertrouwen inboezemen, even nieuwe kracht geven. Ogen van een mens, maar zouden ook die niet iets van Goddelijke liefde kunnen doorgeven?

De kracht van ogentaal…
Wat kan dat een mens goed doen.
Om nooit te vergeten.
Zulke momenten, ik wens ze u van harte toe!


 

Kunnen wij u helpen?

Er verandert wellicht veel in uw leven als u of uw naaste ziek is of opgenomen wordt. Het kan dan welkom zijn met iemand in gesprek te gaan. De geestelijk verzorgers van het Bravis ziekenhuis bieden u graag een luisterend oor. Samen met u zoeken we in gesprek of ritueel naar een begaanbare weg.