Troost
Geplaatst op

Toon Tellegen

Op de laatste dag van het jaar, toen het kil en donker was in het bos, schreven de dieren een brief aan de zon.

Ze hadden er lang over nagedacht wat ze de zon zouden schrijven en zochten de voorzichtigste woorden die zij kenden.

‘Het is een smeekbrief,’ zei de mier. ‘Een hartelijke smeekbrief.’

Ze zetten er bijna allemaal hun naam onder.

Alleen de mol, de aardworm, de nachtvlinder en de vleermuis hadden hun bedenkingen en zouden liever het omgekeerde hebben geschreven.

Met zijn honderden gooiden ze de brief omhoog, en de ijzige wind blies hem de lucht in, dwars door de laaghangende wolken heen.

Rillend zaten ze bij elkaar te wachten op antwoord en bliezen op hun voelsprieten of sloegen hun vleugels over elkaar.

Aan het eind van de middag kwam er plotseling een klein gaatje in de wolken. Een zonnestraal schoot naar beneden en langs die zonnestraal gleed een brief. Met grote ogen keken de dieren toe.

De brief plofte op de grond en de mier stapte naar voren en maakte hem open.

Alle dieren leunden op elkaars schouders, zelfs de slak leunde, en het nijlpaard en de spin, en zelfs op de schouders van de egel leunden ze – en lazen:

Beste dieren,

Dat is goed. Tot gauw.

De zon

Toen slaakten ze een zucht van opluchting, knikten naar elkaar, schudden elkaars vleugels, vinnen, voelsprieten en poten, wensten elkaar het allerbeste en gingen naar huis.

De meeste dieren maakten die avond nog een paar kleine danspassen, op de vloer voor hun bed, zongen zachtjes: “Tot gauw, tot gauw …’, kropen onder een dikke deken en vielen in slaap.  

Kunnen wij u helpen?

Er verandert wellicht veel in uw leven als u of uw naaste ziek is of opgenomen wordt. Het kan dan welkom zijn met iemand in gesprek te gaan. De geestelijk verzorgers van het Bravis ziekenhuis bieden u graag een luisterend oor. Samen met u zoeken we in gesprek of ritueel naar een begaanbare weg.